สามวันที่อินโดนีเซีย

 

มาจาการ์ต้าครั้งแรกครับ ลักษณะบ้านเมืองคล้ายๆ กทม. ครับ รถติด น้ำเน่า สลัมติกกับบ้านคนรวย สูบบุหรี่กันทั้งประเทศ

เรามาถึงสนามบินก็ต้องต่อรถเข้าที่พักอีกประมาณ 1 ชม.ก็นั่งดูวิวไปเรื่อยๆ อากาศเย็นสบายๆเหมือนฝนจะตกครับ

มาถึง รร.Century Park Hotel ก็มีปัญหาเรื่องเช็คอินเล็กน้อย เก็บของก่อนแล้วออกไปกินข้าวเย็นกัน ใกล้ๆแถวโรงแรมนี่แหละครับ มีห้างๆขนาดย่อมๆไว้ซื้อน้ำซื้อขนมมากินกัน พรุ่งนี้ซ้อม 09:00

เช้าวันพุธ(วันแข่ง)มีซ้อมเช้าเก้าโมง สนามไกลมาก(อยู่ฝั่งตรงข้าม) แต่ไม่ให้เดินไปนะ จ่ายค่ารถไปเยอะต้องใช้ให้คุ้มครับ แต่มันต้องไปวิ่งอ้อมเอาเพราะไม่มีถนนตัดเข้าสนาม ก็นั่งดูวิวกันไป

ซ้อมเสร็จก็ไปหาข้าวกิน พักผ่อนรอแข่งตอนทุ่มนึง (ผมจะไม่พูดถึงเกมนะครับ...พูดมากเดี๋ยว เอบีเอลมาอ่านเจอเขาจะปรับเงินทีมเอา ฮ่า)

ทุกคนคงทราบแล้วว่าเราแพ้(อีกแล้ว) ผมเจ็บปวดทุกครั้งที่แพ้ แต่ก็คงต้องเดินหน้าต่อไป อยากให้เพื่อนๆสนับสนุนทีมกันต่อไปครับ (กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียวครับ ทีมนี้ยังไปต่อได้แน่นอน เพราะถึงผลงานจะย่ำแย่ แต่คนไทยได้ลงเล่นเยอะมากกว่าผู้เล่นโลคั่ลของทีมอื่นๆครับ ผลดีในระยะยาวคือ นักบาสไทยจะเก่งขึ้นแน่นอนครับ ผมเชื่อเช่นนั้น)

หลังเกม โค้ชเรียกพวกเรามากินข้าวที่ห้องอาหารของโรงแรม ก็สั่งกันเบาเพราะไม่แน่ใจว่าต้องจ่ายเองไหม(แลกเงินมาน้อยกลัวไม่พอจ่าย ฮ่า ฮ่า) แล้วก็มีเซอร์ไพร์ให้ "ฟรอย์ลัน" เป็นเค้กวันเกิดก้อนน้อยๆ บรรยากาศก็ดูอบอุ่นดีครับ...มาถึงตอนเก็บเงิน ข่าวดีคือโค้ชจ่าย ข่าวร้ายคือเงินไม่พอ แต่ไม่ใช่ปัญหาครับ ทุกคนก็พร้อมจะควักเงินส่วนที่เหลือออกมาจ่ายมาแชร์กัน นี่แหละครับทีม

โค้ชจะต้องกลับอเมริกาไปทำธุระส่วนตัว เราจะแข่งโดยให้ผู้ช่วยโค้ชมาทำหน้าที่แทนไปพลางๆก่อน ก็ขอให้เดินทางปลอดภัยนะครับ โจ ไบรอั้น

ส่วนวันนี้(พฤหัสบดี)ก็พักผ่อนตามอัธยาศัย รอเวลาขึ้นเครื่องกลับบ้านเราครับ....สวัสดีมีชัยครับ

by Kit OneOnOne

 

อบรมโค้ช กับ โจ ไบรอั้น

อีกงานหนึ่งที่ โจ ไบรอั้น ต้องทำเมื่อมาอยู่ที่เมืองไทยคือการเปิดแค้มป์อบรมผู้ฝึกสอนไทย เพื่อพัฒนาวงการบาสไทยไปอีกขั้น

วันนี้ผมได้มีโอกาสเข้าร่วมอบรมกับเขาด้วย บอกได้ว่าสนุกดีครับ บางอย่างบอกตรงๆว่าเป็นอะไรที่เราทุกคนก็รู้อยู่แล้ว (แหงละก็เล่นบาสมาเป็นสิบๆปีกันทั้งนั้น) แต่สิ่งที่แตกต่าง หรือเรียกว่าได้เพิ่มเติมคือ มุมมอง และแนวคิดของโค้ชระดับโลกที่พยายามดึงศักยภาพของนักกีฬาออกมา จากประสบการณ์ของ โจ ไบรอั้น ที่ผ่านงานโค้ชมาทั่วโลกแล้ว

อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนมากๆ (ซึ่งอาจจะไม่มีทางได้เห็นในโค้ชไทย) คือ ความรักแบบสุดตัวที่มีต่อการเป็นโค้ชครับ บอกตรงๆว่า โจ ไบรอั้น นี่อายุก็มากแล้วนะครับ แต่พลังยังล้นเหลือสอนได้แบบปล่อยหมด ไม่มีกั๊ก ใส่เต็มทุกนาที (ซึ่งตางจากโค้ชไทยที่กลัวเหนื่อยถ้ามายืนสอนกันแบบนี้ ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะวัฒนธรรมเรามันต่างจากของอเมริกา...ถ้าสังเกตดีดีจะเห็นได้เลยแล้วว่า โจ ไบรอั้น นี่เหงื่อท่วมตัวเลยครับ ในขณะที่เรานั่งฟังกันสบายใจเฉิบ ฮ่า ฮ่า)

เป้าหมายของ โจ ไบรอั้น นั้นถ้าบอกกันตอนนี้ผมว่าแกบ้าแน่ๆ แต่อย่างที่บอกครับ มันเป็นเรื่องของ mind set ครับ หากคุณได้ทำงานกับคนระดับโลก ความคิดของคุณก็จะพัฒนาไปในระดับโลกเช่นเดียวกันครับ ซึ่งสิ่งที่เขาอยากเห็นคือ "บาสเกตบอลทีมชาติไทยไปแข่งขันโอลิมปิกครับ"

By OneOnOne

ads